Veee tabi Kolik (Gaz Sancısı) :((

Emerken mutlu, uyurken mutlu bebeğinizin belli zamanlarda gaz sancıları çekmesi insanı çaresiz bırakan bir şey. Huzurlu bir hal içindeyken ayaklarını karnına doğru çekip, kaskatı kesilerek sürekli ağlaması ilk birkaç haftalıkken başladı ve 3, 4 aylık olana kadar zirve yaptı.

 

9 ay boyunca anne karnında beslenen bebeğin anne sütü ile beslenmeye başlayıp sindirim ve boşaltım sisteminin bu yeni beslenme şekline adapte olmasının zaman alacağını biliyordum. Aile büyüklerimiz erkek bebeklerde daha fazla olabileceğini söyleyip duruyorlardı ancak benim araştırmalarım bebeklerde kolik olmasının cinsiyet, ırk, renk, doğum kilosu veya doğum şekliyle hiç ilgisi olmadığı her bebekte kolik olabileceği yönündeydi. Fakat eminim kolik tüm anne babaları çıldırtan bir sorun. Sürekli ağlaması ve acı çektiğini bilmek yıpratıcı bir şey. Karın masajları, zeytin yağı ile bebeğin ayaklarını ve karnını ovmak gibi kısa süreli işe yarayan şeyler denedik. Ama en çok sonuç aldığımız şeyler arasında sayabileceklerim;

• Bebeğimize sıkıca sarılıp onun kulağına doğru yumuşak bir melodi fısıldamak(dua olabilir ki eşim bu konuda çok başarılı, ninni olabilir mesela)
• Kolik sırasında bebeği kucaklama işini hep aynı kişinin yapmaması da önemli. Çünkü bebeğin koliğinden ve ağlamasından kaynaklanan kendi gerginliğimizi ve çaresizliğimizi bebek hissedince rahatlaması daha uzun sürüyor.
• Bazen de ensturimental bir müzikle de bebeğimizin gevşemesine yardımcı olabildik. Ney sesi, Kuş cıvıltılı bir orman sesi, su sesi gibi.
• Bazı kaynaklar fön makinesi sesi, elektrikli süpürge sesi, yada arabada yolculuk ettirme gibi seslerinde bebeğe anne karnındaki sesleri hatırlatmasından dolayı iyi gelebileceği yönünde. Biz çok çaresiz günlerde denedik, ama saydığım ilk madde daha işlevsel ve bizim içinde daha zevkli olduğu için onları uyguladık hep.

 

Sonra kolik birden gitti. Hem de aniden bitiverdi. Artık oğlumuzun nedensiz ağlamaları yerini nedenli ağlamalara(uyku, beslenme, kucaklanma, ilgi isteği) bırakmıştı :)