Oğlumu ilk kucağıma aldığımdan beri ikimiz arasında sadece
ikimize özel an onu emzirmek oldu. Bu anları hep özel yapmaya çalıştım. Onun
rahat olabileceği, keyfinin bozulmayacağı bir ortam hazırlamaya özen gösterdim.
Oğlumu hem psikolojik hem de fiziksel ihtiyacından dolayı iki yaşına kadar
emzirmeyi planlıyordum. Emzirme sona erince ikimiz içinde bu kadar çok yakın
olacağımız bir başka an olmayacaktı biliyorum. Ancak zaman ilerledi oğlum 20
aylık oldu büyüdü hızla. ‘‘Bir anne bebeğini sütten ne zaman keseceğini nasıl
bilebilir, nasıl anlar’’ gibi kafamı kurcalayan sorularımın cevabını adeta
oğlum bana verdi. Artık vakti gelmişti. Benim iş ve sosyal yaşamım derken Azad
Taha'nın sütten kesilmesi için ön hazırlık yapmaya karar verdim. Bebekliğinden beri her ağladığında onu
emzirerek susturmak gibi bir kolaycılığı seçmemiş olmanın avantajını yaşadım
süreçte.
- Önce gece beslenmelerini, sonrada, işten hemen sonra bir araya geldiğimiz anlardaki beslenmelerini seyrekleştirdim.
- Emmeyi talep ettiğinde ilgisini başka şeylere yönlendirdim.
- Babasının yardım ve desteği bu dönemde arttırdı.
Oğlum çok zor olmayan ve kısa bir sürede duruma alıştı.
Zaman zaman huzursuzlaşmak gibi çok anlaşılır tepkiler verse de. Benden daha sabırlı
olduğu kesin. Arada bir pes etmeyi düşünmedim değil hani. Sonuçta emzirme defteri Azad Taha için biraz mızmızlanma
benim için ise hüzünle kapanmış oldu.
Aşağıdaki link emzirmenin önemine dikkat çeken faydalı bir siteye ait.


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder