Ve 11. haftaya geldim. Bu hafta doktor kontrolünde yalnızım.
Eşim Kıbrıs dışında Güneş hanım doktorum yine beni gülümseyerek karşıladı.
Sorunsuz hamileliğim hakkında uzun uzun konuştuk. Bulantı yok, sıkıntı yok her
şey harika gidiyor. İnternet cinsiyeti öğrenmede 11. haftanın çok erken
olacağını söylemişti. Ama doktorum büyük olasılıkla bebeğin erkek deyiverdi.
‘‘Ama nasıl olur daha çok erken değil mi’’. ‘’Ama bir dakika Mustafa yanımda
değil bunu öğrenirken yan yana olmalıydık falan’’ .Doktorum bir taraftan
karnımda soğuk jeli dolaştırırken diğer taraftan bu şaşkın heyecanlı
sorularımla uğraşıyordu. Birden bir sessizlik kapladı içimi. Sanki içimde bir
kız birde erkek bebek büyütmüşüm de kızı hüzünle uğurlayıp oğluma kavuşmuşum.
Bir vedalaşma bir kucaklaşma ikilemi oluştu içimde ne garip. Doktorumla
paylaşmaya çalıştım bu tuhaf hislerimi yüzünde ne zırvalıyor bu psikolog acaba ifadesi
belirdi. Neyse dışarıya çıktım. İlk iş Mustafa’yı aradım. O da hem şaşkın hem de ben yokken
niye cinsiyeti öğrendin diye tuhaf bir şeyler söylemeye çalışıyordu. Galiba
ikimizde heyecanla birbirimize sarılacağımız bu güzel haberi telefonda
konuşmaktan, birazda oğlumuzun varlığından beklediğimizden erken haber almaktan
karmakarışık hisler içine giriverdik. Çok sürmedi Mustafa sorularını ‘kesin mi
yani şimdi kesin mi ‘gibi aynılaştırmaya başladı. Doktor büyük olasılıkla erkek
dedi. Oğlumuz olacak işte. Sıra sağlıklı bir şekilde ona kavuşmak için dua
etmekte.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder