Ailemizde tüm bebekler için yapılan diş hediği kutlamasında
sıra oğluma gelmişti. Diş hediği töreni bizim
doğu kültüründe son yıllarda azalsa da eski ve güzel bir gelenek.
Geleneklerimizin tamamını yaşamak gibi bir isteğim olmadığı gibi bazılarına
ağır eleştirilerimde olur. Ancak dış hediği güzel öğeleri barındıran, eski ve
şirin bir geleneğimiz. Bilmeyenler için biraz bilgi vereyim. Bebeğin ilk
dişinin belirmesiyle buğdaylar kaynatılır, içine nohutlar isteğe göre başka
lezzetler de (nar, ceviz v.s) katılarak
bir araya gelen akrabalar, komşular, dostlarla afiyetle yenir. Hediğe
katılamayanlara da gönderilir böylece bebeğin buğday taneleri kadar sağlam,
tane tane ve güzel dişleri için dua edenler çoğalmış olur. Tören diş
hediklerinin besmeleler ve sağlam, sağlıklı dişleri olması duaları ile çocuğun
başından aşağı dökülmesiyle devam eder. Bu
hedikleri dökme işi için misafirler arasından en güzel ve sağlıklı dişli kişi
seçilir. Böylece bebeğin çıkmaya devam edecek dişlerinin o kişininki gibi
olacağına inanılır. Törende son aşama bazı meslek gruplarını temsil eden
nesneler yuvarlak bir tepsiye yerleştirilerek bebeğin bunlardan seçim yapması
beklenir. Sözde seçilen nesne bebeğin gelecekte yapacağı mesleği temsil eder.
Bu arada gelen misafirler bebeğe hediyelerini sunarlar ve Diş Hediği güzel
dualar ve dileklerle sona erer.
Ben Azad Taha nın dişleri çıkarken ciddi bir sıkıntı (ateş,
huzursuzluk v.) yaşamadım. Çünkü neredeyse 1 yaşına kadar gecikti dişlerinin
çıkması. Diş hediğini organize ederken oğlum 7 aylıktı ve diş ucu yok gibi bir
şeydi. Ama yinede Kıbrıs tan İstanbul a ailem ve dostlarımla oğlumun diş
heyecanını ve bu özel geleneğimizi yaşamak için gittim. Sevdiklerimle oğlum
için özel bir kutlama yapmış olduk. Ve meslek nesneleri seçimine inanmasam bu
uygulama esnasında da kitap seçmesi beni inanılmaz mutlu etti.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder